Parayı Veren Düdüğü Çalar – Nasreddin Hodja

 

Nasrettin Hoca‘nın pazara gideceğini duyan çocuklar çevresine toplanırlar.
– Hoca, bana düdük al!
– Bana da, bana da!
-Ben de düdük isterim!
– Bir tane de bana!
Ama çocuklardan sadece biri Nasrettin Hoca’ya düdük parası verir. Akşama doğru Hoca pazardan döner. Çocuklar sevinçle düdüklerini isterler. Nasrettin Hoca cebinden bir düdük çıkarır. Parayı veren çocuğa düdüğü uzatır. Tabii diğer çocuklar hep bir ağızdan bağırırlar.
– Hani bizim düdüğümüz?
Nasrettin Hoca gülerek,
– Eee, çocuklar!
Parayı veren düdüğü çalar, der.


Hearing that Nasreddin Hodja is going to the market, the children gather around him.
– Hodja, buy me a whistle!
– Me too, me too!
-I want a whistle too!
– One for me!
But only one of the children gives Nasreddin Hodja money for whistle. Towards evening Hodja returns from the market. Children joyfully ask for their whistle. Nasreddin Hodja takes a whistle from his pocket. He hands the whistle to the boy who gives the money. Of course, other children shout together.
– where is our whistle?
Nasreddin Hodja laughing,
– Well, guys!
The one who gives the money blows the whistle, he says.